Trans?

‘Nee, geen trans,’ zegt Jacky vol afgrijzen, ‘ik ben een vrouw!’ Sinds ze ‘passabel’ is, dat wil zeggen dat niet meer te zien is dat ze vroeger een jongen was, is ze klaar met het transgender zijn. Toch wil Jacky (20) praten over het veranderen van sekse, want het is een eenzame weg. ‘Je krijgt wel begeleiding, zoals elke maand een gesprek met een psycholoog, maar verder moet je het allemaal zelf doen.’ De straat op als je nog duidelijk in de overgangsfase zit en mensen je aanstaren. Je gedragen als, in Jacky’s geval, een meisje terwijl je je nog niet helemaal zo voelt. En meedoen in een omgeving die het er nooit over heeft. Jacky: ‘Op school gebeurt er niets op dit vlak. In de VS zijn er groepen lotgenoten op school, met wie je op stap gaat. In het Nederlandse onderwijs is er geen aandacht voor.’ Nu niet meer is te zien dat ze een paar jaar geleden nog een jongen was (ze is een prachtige jonge vrouw!), weet niemand ‘het’ op school. Jacky wil dat graag zo houden. ‘In je gezicht zullen ze zeggen: “Wat goed van je!” en “Wat dapper”, maar achter je rug gaan ze fluisteren en wijzen “Goh, ze was een jóngen!”. Iedereen gaat anders naar je kijken.’ Dat is een stap terug, iets waar ze geen zin in heeft. ‘Ik heb er zó hard aan gewerkt om te komen waar ik nu ben, laat me.’ Wat meer awareness over wat mensen meemaken als ze zich ongelukkig voelen in hun lichaam en een nieuw persoon (moeten) worden, kan echter geen kwaad, vind ze. Waarvan akte.