‘Ons vakantiegeld gaat naar de kringloopwinkel.’

Sytske (60) is vrijwilliger van Buur voor Buur, een digitaal ruilsysteem met gesloten beurs voor buurtbewoners in een Leeuwardense wijk. Ook doet ze mee aan het activeringsproject De kunst van het rondkomen voor mensen met een uitkering. Sytske heeft een WAO-uitkering van €600,- per maand. Op de dag dat ze haar diploma zou krijgen van de opleiding SPW 4 viel Sytske uit. Ze bleek huidkanker te hebben. ‘Door de kankeroperatie zijn alle lymfklieren weg en heb ik soms dikke benen. Ook heb ik reuma en artritis. Ik werd voor 100% afgekeurd. Graag zou ik iets doen, maar geen bedrijf neemt me aan: het risico van uitval is te groot.’ Haar man zit in de schuldsanering via de WSNP en ontvangt bijstand. ‘In 2005 startte hij een installatiebedrijf, met starterskapitaal uit de BZF dat je moet terugbetalen. Door de crisis kopen mensen geen nieuwe keukens meer, klanten betaalden hun rekeningen niet meer. Privé hadden we ook schulden, onder andere bij de ziektekostenverzekeraar. Het bedrijf stond op naam van m’n man maar men wilde beslag leggen op mijn inkomsten uit de WAO, ten onrechte bleek later. Ook dreigde er beslag op onze bezittingen.’ Zover kwam het niet omdat het installatiebedrijf failliet ging.

Sytske en haar man leven van €1100,- per maand. ‘De vaste lasten kan ik betalen, maar voor de dagelijkse boodschappen houden we maar €60,- per maand over. Ons vakantiegeld gaat naar de kringloopwinkel. De tandarts stel ik uit, ik ga om de twee jaar. Het ziekenhuis stel ik ook uit, onder andere omdat ik de prikken in het lab zelf moet betalen. Hoewel ik het krap heb, ben ik blij dat we geen deurwaarders meer aan de deur krijgen. Ook durfde ik jarenlang de telefoon met een onbekend nummer niet op te nemen. Dat is achter de rug, ik heb rust. Dat voelt minder arm.’