Ondanks deze HSL vliegt de KLM nog dagelijks vijf keer heen en weer tussen Amsterdam en Brussel. Elke dag. Tussen Amsterdam en Parijs gaan dagelijks rond de honderd vluchten, van meerdere luchtvaartmaatschappijen.

De reiziger kan dus nog altijd ruim kiezen tussen het spoor en het vliegtuig, op prijs, tijd, comfort of andere redenen. Was het niet de bedoeling dat het vliegverkeer op de korte afstanden zouden worden vervangen door reizen over het spoor, om de milieubelasting van het vliegen terug te dringen? Als ik het mij goed herinner, werd in de jaren negentig, toen nog volop werd gediscussieerd over uitbreiding van luchthaven Schiphol met een vijfde baan, beloofd dat korte vluchten, zoals tussen Amsterdam en Brussel, gestopt of zelfs verboden zouden worden zodra de hogesnelheidslijnen de vervoersvraag konden overnemen. De vijfde baan was immers een ‘milieubaan’.

Nu blijkt de exploitatie van de Fyra en Thalys treinen verliesgevend te zijn. Deze week stonden cijfers in de krant over een gemiddelde bezettingsgraad van de Fyra van 8,5%. Die van de Thalys wil de NS niet openbaren. De KLM neemt deel in de HSA. Misschien is het moment aangebroken de belofte, van politieke en luchtvaartbestuurders, in te lossen de reizigers ‘uit de lucht’ te halen en een snelle en betaalbare rit over het hogesnelheidsspoor aan te bieden?

Is de angst voor christelijke overheersing van Ind/ones/iërs toen te vergelijken met de angst voor islamisering in Nederland nu? De angst misschien wel, maar één doorslaggevend verschil moeten we niet over het hoofd zien. Nederlanders brachten het christendom destijds vanuit een positie als koloniale machthebbers, het ‘gouvernement’ had het voor het zeggen in Indië/Indonesia. Nederlandse christenen wilden ‘heidenen’ bekeren. De spraakmakende moslims in Nederland nu zijn, overwegend, een zich emanciperende onderklasse, die hun eigen – en naar hun overtuiging ‘enig ware’ – geloof hebben meegebracht en gestalte willen geven. Imams en schriftgeleerden kunnen Nederlanders in preken ‘ongelovigen’ noemen, maar er zijn geen aanwijzingen dat moslims de Nederlandse bevolking willen islamiseren, hun geloof willen opdringen. Ze zijn ook niet in de positie om dat te doen. Nederlandse moslims vormen geen eenheid, ze zijn net zo divers als Nederlandse christenen. Moslimpartijen hebben nauwelijks aanhang, de Nederlandse Moslim Omroep is juist failliet gegaan, etc. Waarschijnlijker is dat zich steeds meer Hollands-islamitische varianten uitkristalliseren, die zich hier, mét hun kerkgebouwen, nestelen naast en tussen de vele andere kerkgenootschappen die Nederland telt. Daar zal (dus) ook de secularisering en ontzuiling toeslaan en de aanhang afkalven.

Ondanks vier generaties kerstening bleef het Christendom volgens historicus Lou de Jong in Nederlands-Indië ‘een randverschijnsel’: rond 1940 waren er 1,5 miljoen christenen, op een bevolking van 68 miljoen. ‘De Islam kon zich handhaven.’ Het Nederlandse christendom is, ook nu nog, verweven met het vorstenhuis en beschermd door de grondwet. Of het zich als organisatie en gemeenschap handhaaft, zal niet afhangen van de omvang van andere godsdiensten, maar van de eigen overtuigingskracht (en het zelfreinigend vermogen van de katholieke loot).

De terugtrekking van Bos en presentatie van Cohen was tot nu toe een succesvol partijpolitiek charmeoffensief. De PvdA staat nu op 32 of 33 zetels in de peilingen, tegen 27 vorige week. Straks zal een spervuur van meer inhoudelijke en strategische bijdragen van Cohen en zijn team losbarsten, o.a. langs het twitterkanaal. Die moeten van de welwillende digitale volgelingen kiezers van vlees en bloed maken. Kom op, Job, tweet ons uw gedachten.

Volgende week gaat de boor draaien die zich, onder het centrum van Amsterdam door, een weg zal banen voor de Noord/Zuidlijn. Zou het vertrek van Cohen (hij noemde zichzelf tijdens de enquête naar de kostenoverschrijdingen van de Noord/Zuidlijn een ‘amateur’) ook met deze risicovolle onderneming te maken hebben: voor het boren de stad uit?

Hoe het ook zij, er komt dus een vacature in Amsterdam. Opnieuw een kans om een vrouwelijke  burgemeester voor de hoofdstad te zoeken. Misschien Nelly Frijda? Nu de boor voor de Noord Zuidlijn de grond in is gegaan, valt daar toch niet meer veel te redden. Bovendien kan zij, 23 jaar na de poging van haar toenmalige partner Annemarie Grewel om burgemeester van Amsterdam te worden, haar gemalin revancheren. Nelly, red Amsterdam!

Gaat het hen om het land en zijn problemen of alleen om de macht? Tijdens het napraten over de val van het kabinet, zei Wouter Bos dat een politiek leider beter in de Tweede Kamer kan zitten dan in het kabinet. Gevoelige vraagstukken à la de Nederlandse steun voor de inval in Irak, vormen dan minder explosief materiaal. Anderhalve week later is hij toch de kandidaat-premier van de PvdA. Of hij ook lijsttrekker wordt, moet het PvdA-congres in april beslissen.

Demissionair premier Balkenende wil het premierschap continueren. Het CDA-bestuur heeft hem direct na de aankondiging van vervroegde verkiezingen aangewezen als kandidaat-premier. Het congres van zijn partij moet er nog mee instemmen. Wordt het CDA niet de grootste en hij geen premier, dan vertrekt Balkenende. Hij neemt niet plaats in de Tweede Kamer.

Wilders hoopt wellicht op self fulfilling prophecy. Hij hijst zichzelf op het schild, zodat kiezers alvast kunnen wennen aan het idee: premier Wilders! Hij gaat overigens naast zijn Tweede Kamerlidmaatschap ook in de Haagse gemeenteraad zitten. Een dubbel mandaat is kennelijk heel wat anders dan een dubbele nationaliteit.  Straks kunnen we het novum aanschouwen van een premier in het lokaal bestuur.

Oh, was het maar vast 9 juni 00.00 uur, ik kan niet wachten. Democratie als het gezelschapsspel ‘Wie van de drie?!’

Wie heeft de grootste: Jan Peter, Wouter of toch Geert?

Op het metrostation passeer ik een vrouw met een prachtig gezicht, omringd door strakke hoofddoeken in verschillende kleuren. Ze ziet er niet uit alsof ze door Geerteman bevrijd hoeft te worden, eerder zelfbewust. Wie weet is het niet haar vader of broer die haar dwingt het hoofd te bedekken, maar wil ze dat zelf, om erbij te horen of vanwege het geloof.

De vrouwen en meisjes met hoofddoek die ik ken, dragen die zoals strijdbare homo’s en lesbische vrouwen de  roze driehoek: ooit een brandmerk, later een symbool voor coming out, nu van uitdagende trots. De hoofddoek is ook girlpower en fashion.

De argumentatie achter de hoofddoek (mannen niet in verleiding brengen) is geen emancipatoir verhaal nee, maar veel geëmancipeerde vrouwen dragen een hoofddoek. Als vrouwen met hoofddoek lijden onder een dubbele moraal, die mannen toestaat wat hen wordt ontzegd, dan moet dáár de strijd mee worden aangebonden. Laten we ons druk maken over geweld tegen vrouwen, over fundamentalisme, isolement, uitsluiting en discriminatie, niet over symbolen.

Het gaat de Partij voor de Vrouwen vast ook helemaal niet om die hoofddoeken, de PVV – met overigens vrijwel uitsluitend mannen op zichtbare posities – is immers voor vrijheid. Het is provocatie, pure uitlokking, in de hoop dat er een moslim of moslima met woede, agressie of erger reageert, zodat Geert W. weer een ‘bewijs’ heeft dat de islam een gewelddadige godsdienst is. Met film Fitna lukte het niet om moslims uit de tent te lokken, dus wordt een nieuwe (vermeend) zwakke plek gezocht. De zogenoemde ‘kopvoddentax’ en het voorgestelde hoofddoekjesverbod is niet zozeer op vrouwen, maar vooral op mannen gericht. Kunnen zij deze beledigingen op zich laten zitten? Ja, dat kunnen ze.

Laat je niet  provoceren en ga 3 maart allemaal met een hoofddoek om naar de stembus.

Vraag scholieren of hun school meer uren les per jaar moet gaan geven en geiten zonder Q-koorts of ze vinden dat ze geruimd moeten worden. Laten we zorggebruikers de vraag voorleggen of de maandelijkse zorgtoeslag omhoog of omlaag moet en Afghanen of Nederland de missie in Uruzgan moet verlengen of stoppen.

Een algemene volksraadpleging zal uitwijzen of er een drie vierde meerderheid is voor de revolutionaire CDA-pilot voor zelfbestuur die heden ten dage ons land beroert.

O: ‘Ik wil mijn donatie doorgeven en de organisatie een tip aan de hand doen.’

W: ‘Welk bedrag wilt u doneren en wat is uw tip?’

O: ‘Ik ben zzp’er en heb deze week aangifte omzetbelasting over 2009 moeten doen. Ik zat net onder de grens waarop je btw afdraagt. Gelukkig maar, nu kan ik dat bedrag aan hulporganisaties in Haïti geven. Misschien kan de belastingdienst de omzetbelasting over 2009 van alle kleine zelfstandigen tot een bedrag van €1500,= per zzp’er aan Haïti schenken? Uw stem lijkt overigens sprekend op die van Geert Wilders.’

W: ‘Spreekt u mee.’

O: ‘Huh, u bij een hulpactie voor een straatarm zwart land?! Wat een verrassing!’

W: ‘Ja, voor noodhulp maak ik een uitzondering. Het gaat hier om een natuurramp, dan help je elkaar.’

O: ‘U leidt noodgedwongen een heel beschermd bestaan, dus krijgt al het nieuws vast vooral via die vermaledijde media. Heeft u op tv gezien dat er vanmiddag ruim honderd Haïtiaanse kinderen zijn aangekomen in Nederland, waarvan de meeste zijn geadopteerd en hier blijven?’ 

W: ‘Ze zijn welkom.’

O: ‘De immigratiestop uit niet-westerse landen voor vijf jaar die u bepleit, geldt niet voor hen?’

W: ‘Het zijn onschuldige kinderen.’

O: ‘Dat immigranten de eerste tien jaar van hun verblijf in Nederland geen recht op een uitkering hebben, zoals u voorstelt, geldt ook niet voor hen?’

W: ‘Ze zullen behandeld worden als alle andere adoptiekinderen van buiten Nederland en de EU.’

O: ‘En het maakt niet uit wat ze kosten? Of verwacht u dat kinderen uit een katholiek land minder problemen opleveren dan uit een islamitisch land?

W: ‘Mevrouw, ik moet weer eens verder, er willen meer mensen doneren.’

O: ‘Nog één ding, meneer Wilders. Een deel van Haïti is met de grond gelijk gemaakt, letterlijk. Als volwassen landgenoten de Haïtiaanse kleintjes willen volgen, wat dan?’

W: ‘Mijn partij is tegen het open deurbeleid van Nederland. Nederland is vol. Ik wil niet dat vreemdelingen blijven toestromen. Het zijn gelukszoekers, daarvan hebben we er nu genoeg. Maar ik zit hier nu als mens, mevrouw, niet als PVV-leider. Blijft u aan de lijn, dan noteren we uw gegevens. Goedenavond mevrouw.’

De mensen die deze avond beschutting zoeken tegen de aanhoudende vrieskou vormen een bont gezelschap. Oost-Europeanen, (Surinaamse) Nederlanders, Engelsen, een Italiaan, een Duitser, een Algerijn en een Fransman. Zij hebben zich ’s middags bij het Amsterdamse Leger des Heils  opgegeven voor een slaapplaats. Om te voorkomen dat bijvoorbeeld een luidruchtige alcoholist iedereen ’s nachts wakker houdt, is er geen vrije inloop. Vrijwilligers van de Regenboog en Amsterdamse Vriendendiensten laten alleen mensen binnen die zich hebben aangemeld. Mensen die op de bonnefooi langskomen, kunnen er pas in als ’s avonds laat blijkt dat er slaapplaatsen onbezet blijven.

Onderling en tegenover ons, vrijwilligers, maakt men zich vooral in het Engels verstaanbaar. Niet alleen de afkomst van de bezoekers is divers, ook hun achtergrond verschilt. Een Nederlandse man zwerft al 25 jaar en heeft het naar eigen zeggen prima naar zijn zin. Een andere Nederlander zegt dat hij ook bij vrienden kan slapen, maar dat hij naar de nachtopvang moet om recht op zijn daklozenuitkering te houden. Twee Polen zijn naar Nederland gekomen om geld te verdienen. Zij hebben seizoensarbeid gedaan in de bloementeelt, zitten nu zonder werk en kennelijk ook zonder geld en onderdak. Eén van hen is stratenmaker en wil als het lente wordt weer aan de slag. De vrouw, die graatmager is en wellicht verslaafd, komt uit Hongarije. De Duitser slaapt doorgaans op een woonboot, maar omdat daar geen kachel is drijft de kou hem naar de winteropvang. 

Drie mannen verheugen zich over het vooruitzicht dat zij de volgende dag hun vriendin weer zullen zien. Een van hen tovert een mooi zwart lingeriesetje uit zijn koffer, dat hij zijn geliefde morgen wil geven. Maar het kan ook zijn dat hij alleen de lingerie heeft en nog een vrouw zoekt die daarin past.

De activiteitencoördinator van de opvang, die zich voorstelt als ‘Serviër zonder land’,  is al de hele dag bezig in het pand. Hij vertelt dat een aantal van de slapers ook overdag komt en dan meewerkt met het schoonmaken van de ruimte of met de veegploeg buiten de omgeving  netjes houdt.

Als de avond vordert, daalt de ene na de andere bezoeker af naar de kelder, waar de door het Rode Kruis geleverde veldbedden worden bewaard. De meesten mensen zetten zelf hun bed op. Tafels en stoelen worden opgestapeld, zodat er plek is voor twintig bedden. Rond half tien liggen de eersten al onder de rode wollen deken die er voor iedereen is.  Een enkeling houdt zelfs z’n schoenen aan in bed. De sigarettenpeukenverzamelaar, die de hele avond geen woord heeft gezegd, slaapt in met een peuk in z’n mondhoek. De Hongaarse ligt half verscholen achter een muur in een hoekje van de ruimte. De Duitser rolt zijn slaapzak uit op de grond. Hij is zelfvoorzienend, een bed heeft hij niet nodig. De overige aanwezigen roken en praten nog wat met gedempte stemmen. Ze drinken cactroentjes, limonade met cactus- en citroensmaak. Om elf uur gaan de pc’s en lichten uit en wie dan nog wil roken, trekt zich terug in de hal.

Iets voor middernacht komen de laatste, Engelstalige gasten binnen. De keuken is dicht, maar ik geef ze een clandestiene kop erwtensoep en brood met kaas. De geluiden doen ook anderen weer opstaan. Ze komen vragen om een boterham met pindakaas. Tot de nachtwacht, die ons aflost, hen terugjaagt in bed en maant tot stilte.

Dit zijn dus de ‘gelukszoekers’ waar sommige politici het over hebben, denk ik aan het einde van mijn dienst. Aardige mensen. Ging iedereen maar zo met elkaar om in Nederland. Ze kunnen alleen het bordje ‘Verboden te roken’ niet lezen.